برگ نخل به شکل بادبزنی بزرگ است که از قاعده آن تعداد زیادی رگبرگ اصلی به طور شعاعی می روید.
نوک تیز این رگبرگ ها در برگ های قدیمی به صورت خاری سخت در می آید. وجود این خارها بالا رفتن از درخت و چیدن میوه با دست را دشوار میکند.
از این رو شیرینی خرما و حلاوت رطب را در مقابل زخم خار، همچون نوش دربرابر نیش، به لطف و قهر معشوق و تحمل این در برابر آن تشبیه کرده اند.
«چرا نخل رطب بر دل خورد خار؟ مگر کوهم به شیرین شد گرفتار؟»
