فهرست واژگان | چارسوخانه

فرهنگ مهرازی (الف)

واژه‌نامه‌ی معماری ایرانی، حرف الف: از اتاغ تهرانی و شاه‌نشین تا اتاغ سه‌دری و پیشخان؛ معنای اصطلاحاتی که در خانه‌های کهن ایرانی به کار می‌رفت.

واژه‌نامه‌ی معماری ایرانی، حرف ب و پ: ریشه‌ی ایرانی واژه‌ی بازار و اندام‌های آن؛ راسته، سرا، تیمچه، قیصریه، میدان و چهارسو در بازار سنتی.

واژه‌نامه‌ی معماری ایرانی، حرف ت: از تابدان و روزن تا تابش‌بند و آفتاب‌شکن؛ عناصری که نور و سایه را در خانه‌ی ایرانی تنظیم می‌کردند.

واژه‌نامه‌ی معماری ایرانی، حرف ج تا خ: از جگن که بام خانه‌های گیلان را می‌پوشاند تا جر و جوبه؛ اصطلاحات زمین، مصالح و فضای شهری.

واژه‌نامه‌ی معماری ایرانی، حرف د تا ژ: از داربام و دالان تا دربند و درپنجره؛ نام عناصری که راه، ورودی و آسمانه‌ی خانه را می‌ساختند.

واژه‌نامه‌ی معماری ایرانی، حرف س و ش: از سابات، سایه‌گاه کوچه‌های کهن که جای گردهمایی همسایه‌ها بود، تا سازواری و تناسب در مهرازی ایران.

واژه‌نامه‌ی معماری ایرانی، حرف غ تا ق: از غوچ‌بند سردودکش و فاکون گیلانی تا فخرومدین؛ آجرچینی شبکه‌ای که بازشوها را می‌پوشاند.

واژه‌نامه‌ی معماری ایرانی، حرف ک و گ: از کاربات پیش از اسلام و کاریز تا کارشیو؛ واژه‌ی پیشنهادی فارسی برای اتود و طرح‌های اولیه‌ی معمار.

واژه‌نامه‌ی معماری ایرانی، حرف ل و م: از لای‌انداز که گل و لای آب را پیش از آب‌انبار ته‌نشین می‌کرد تا لاریز و لب‌گردان؛ واژه‌های کار و مصالح.